para sa mga kabatch ko

sa hirap at saya tayong lahat ay nagkasama
sa lahat ng problema tayong nagka-isa
sa bawat kalokohan na ating ginawa hindi tayo nawala
sa lahat ng taong nagkagalit galit sa huling araw niyo sa eskwela kayo ay magkakabati na
sa batch na aking iniwanan sa cavite science na sinisinta sana wag niyo akong makalimutan pag labas niyo ng skul sa darating na graduation. kahit hindi ako kasama sa paggraduate niyo sana lagi akong nasa puso niyo. hinding hindi ko makakalimutan ang batch 05-06 nagsimula sa pagiging freshman na halos walang kilala sa bawat isa. ngayon lilipas na ang lahat makakaharap niyo na ang bagong mundo sa kolehiyo. naway sana pag harap niyo din doon hindi niyo makalimutan ang pinagsamahan at pagmamahalan na nabuo sa loo ng ating eskwelahan.
malapit na lahat na matapos makakaraos na din kayo. magsikap lang kayo sa kolehiyo at wag magpabaya lahat kayo ay magigigng isang marangal at matagumpay na tao sa hinaharap
ito lang ang mensahe ko sa section ko at kabatch

``i hope all of you were here``

I am all alone with no one to talk to. Well i guess that's life. Everytime i look ouside I see snow, I see my friends, all about the things in the Philppines. I really miss all of you guys specially the people that i love most. Here i experienced the things that I don't want to happen again. The things that made me feel so down. But now it's here I guess this is my life, but i know someday we will be together again, happy and do the things we usually do. When we landed in canada and i saw the snow i felt very sad, cause i like to experience that with my friends at the same time. Yah I'm quite happy that time but my friends are not here beside me. I experienced something new here, yah it's exciting, but not that happy. This is what you so called Toboganing(don't know if the spelling is wrong),it's like sliding on the hill with a ski. After we have done that shittt, damn... waaaaaaahhh HINDI NA AKO MASAYA NUN```` haaaaaaaayyy
gusto ko n kaung makasama muli